Papa II.Urbanus’un çağrısına uyacak olanlar öncelikle en yakınındaki kendilerine bağlı olan yükümlü askerlerdi. Akabinde Fransa, Almanya ve İtalya gibi Katolik dünyanın pek çok bölgesinde kiliseye bağlı rahipler, vaizler ateşli konuşmalar ile halkı Haçlı Seferleri’ne davet ediyorlardı. Bu vaizlerden birisi de Pierre L’ermite adındaki Fransa Amiens’li birisiydi. Pierre L’ermite yaşantısı ile de tam bir Hristiyan münzevisi olup halkı etkileyen bir kişilikti. Bunu Haçlı Tarihçisi Guibertus Novigenti şu şekilde açıklamaktadır: “Pierre ne derse ne yaparsa yarı ilahî imiş gibi görünürdü.” Pierre ve ona bağlı adamları Fransa ve Almanya bölgelerinde dolaşarak kısa zamanda insanları etkileyip, Köln civarında çoğunluğu köylülerden oluşan aralarında asilzadelerinde olduğu sayısı 20.000’i bulan bir kalabalık toplamıştı.[188] Anna Komnena bu kalabalığı tasvir ederken şu şekilde bahsediyordu; bu adamlardaki coşku ve atılganlık öylesineydi ki bütün yolları kapladılar…askerlerin yanı sıra kum tanelerinden ve yıldızlardan daha çok sayıda sayısız insan omuzlarında palmiye dalları, haçlar taşıyarak yürümekte idiler, bunlar yerlerinden yurtlarından ayrılmış kadınlarla çocuklardı, onları gören her yerden akıp derelere benzetirdi…o kalabalık bize doğru gelmekteydi…[189]
Pierre L’ermite önderliğinde Doğu’ya doğru yola çıkan haçlı ordusu yolda bir ordu anlayışından uzak bir biçimde disiplinsizlikler sergilemiş ve çeşitli karışıklıklara sebep olmuştu. Özellikle Macaristan bölgesinde iken Macarlar ile savaşlar yaşanmış, Bizans topraklarına girince orada da yerel halka karşı yağmalar ve talanlar düzenleniyordu. Nihayetinde İstanbul’a ulaşan Haçlı Ordusu’na Bizans İmparatoru Aleksios Komnenos şehir surları dışında Haliç kıyısına yakın bir yerde kamp kurmalarına izin vermiştir. İmparator Aleksios savaşmak için gelen bu birliği yetersiz ve düzensiz, disiplinden uzak bularak, sayıları yolda da yaşanan çatışmalardan dolayı azalan yaklaşık 7.000 kişilik bu birliği ardından gelecek Haçlı askerleri ve lordları bekletmek düşüncesindeydi. Çünkü İmparator Aleksios bu disiplinden uzak birliğin Türklere karşı etkin olamayacağı kanaatindeydi. Ancak bu güruhun yerel halka zarar vermeleri, hırsızlık ve düzensizlik içerisinde olmaları sebebiyle onları gemilerle Anadolu’ya geçirmişti. Böylece Türklerle Haçlı Ordularının karşılaşacağı ilk süreç başlamış oldu.[190]
Kaynakça
Bu bölümün yayın künyesi ve metinde kullanılan dipnot kaynakları aşağıdadır.
Muhammed Avcı (2022). Haçlı Seferleri Döneminde Türk ve Frenk Süvarileri. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü · İzmir. İlgili tez sayfaları: Basılı s. 50–51; PDF s. 59–60.
Demirkent, Işın. Haçlı Seferleri. Dünya Yayıncılık, İstanbul, 1997.
Dipnotlar: 188, 190Komnena, Anna. Alexiad: Anadolu’da ve Balkan Yarımadası’nda İmparator Alexias Komnenos Dönemi’nin Tarihi Malazgirt’in Sonrası. Çev. Bilge Umar. İnkılap Kitabevi, İstanbul, 1996.
Dipnotlar: 189
Dipnotlar (3)
- [188]
Işın Demirkent, Haçlı Seferleri, Dünya Yayıncılık, İstanbul, 1997, ss. 10-12.
Kaynakça: Demirkent, Işın ↗ - [189]
Anna Komnena, Alexiad: Anadolu’da ve Balkan Yarımadası’nda İmparator Alexias Komnenos Dönemi’nin Tarihi Malazgirt’in Sonrası, Çev. Bilge Umar, İnkilap Kitabevi, İstanbul, 1996, , s. 304.
Kaynakça: Komnena, Anna ↗ - [190]
Demirkent, ss. 14-15.
Kaynakça: Demirkent, Işın ↗

Fikirler yükleniyor…